ทำไมเกรซถึงมาเป็นครูโยคะหัวเราะ

ถ้าถามว่า ทำไมเกรซถึงมาเป็นครูโยคะหัวเราะ

จริง ๆ แล้วเกรซไม่ได้เริ่มต้นจากการเป็นคนที่อยากเป็นครู หรือคิดว่าวันหนึ่งฉันจะต้องมาสอนคนหัวเราะนะคะ

เกรซมาเจอโยคะหัวเราะในช่วงที่ชีวิตผ่านความสูญเสียครั้งใหญ่มา

หลังจากสามีเสีย เกรซต้องกลับมาใช้ชีวิตต่อ ต้องเป็นทั้งแม่ ต้องดูแลลูก ต้องทำงาน และต้องพาตัวเองเดินต่อไปให้ได้

ตอนนั้นเกรซได้เรียนรู้ศาสตร์หลายอย่างมาก ทั้งเรื่องการเยียวยา การทำงานกับใจ การหายใจ Sound Healing รวมถึงเรื่องของระบบประสาท

จนวันหนึ่งเกรซได้มาเจอกับ Laughter Yoga

สิ่งที่ทำให้เกรซสนใจมากคือ เกรซค้นพบว่า "เสียงหัวเราะ" ไม่จำเป็นต้องรอให้ชีวิตมีเรื่องตลก หรือรอให้เรามีความสุขก่อน

เราสามารถเริ่มจากร่างกายได้

แค่หายใจ ขยับร่างกาย และหัวเราะ ร่างกายของเราก็ค่อย ๆ เปลี่ยนสภาวะได้

สำหรับเกรซ มันเป็นเรื่องที่เรียบง่ายมาก แต่ทรงพลังมากเหมือนกัน

เพราะหลังจากผ่านความสูญเสีย เกรซเข้าใจเลยว่า บางช่วงของชีวิต เราอาจเปลี่ยนสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้

แต่เรายังเรียนรู้ที่จะดูแล "สภาวะข้างในของเรา" ได้

และนี่เป็นเหตุผลที่ทำให้เกรซไม่ได้หยุดแค่การเรียน Laughter Yoga เพื่อตัวเอง แต่ตัดสินใจเรียนต่อจนเป็น Teacher

เพราะเกรซอยากเข้าใจมันให้ลึกพอที่จะส่งต่อให้คนอื่นได้

วันนี้เวลาที่เกรซสอน เกรซจึงไม่ได้มองว่าโยคะหัวเราะคือการทำให้ทุกคนต้องร่าเริง หรือหัวเราะให้ดังที่สุด

แต่มันคือการสร้างพื้นที่ที่คนคนหนึ่งสามารถวางความเครียดลงชั่วคราว กลับมาอยู่กับลมหายใจ กลับมาอยู่กับร่างกาย และอนุญาตให้ตัวเองมีความสุขได้อีกครั้ง

เกรซไม่ได้สอนสิ่งนี้เพราะอ่านมาว่ามันดี

แต่เพราะเกรซเคยต้องใช้ศาสตร์เหล่านี้พาตัวเองกลับมาใช้ชีวิตจริง ๆ

และนั่นคือสิ่งที่เกรซอยากส่งต่อค่ะ

ดูคอร์สโยคะหัวเราะ กับเกรซ